Na terapii odkryła jednak głębsze rany: perfekcjonizm, samokrytykę i stałe poczucie „robię za mało”. Zrozumienie historii matki — dziewczyny z prowincji, dla której medycyna była biletem do prestiżu — nadało nową perspektywę. „Musiałam oddzielić jej marzenia od swoich. Dla niej lekarz to standing, d

Po tym weekendzie zaczęły dziać się rzeczy niezwykle dziwne. Początkowo nie zwróciłam na to większej uwagi, ale z czasem ignorowanie faktów stało się niemożliwe.– Właściwie to masz rację! Jest taka fantazja i nie pogniewałbym się, gdybyś robiła to codziennie, jak zrobiłaś dzisiaj.Wsz